49,8. Dit is de stand van het Amerikaanse consumentenvertrouwen volgens de University of Michigan in april. Een historisch dieptepunt in de ruim zeventigjarige geschiedenis van de reeks. Lager dan tijdens de kredietcrisis in 2008/2009 en lager dan tijdens de coronapandemie in 2020. De Amerikaanse consument ziet het niet meer zitten.

Maar waarom is de Amerikaanse consument zo somber? Inflatie speelt een belangrijke rol. Het is bekend dat de Amerikanen gevoelig zijn voor een stijging van de benzineprijs. Door de oorlog in Iran is deze flink opgelopen. Dit drukt het sentiment. Daarnaast heeft de hoge inflatie van de afgelopen jaren diepe sporen nagelaten. De Amerikaanse inflatie ligt al vijf jaar boven de doelstelling van 2%. De prijzen in de winkel zijn blijvend hoger en dit koopkrachtverlies wordt nog elke dag gevoeld.

Daarnaast helpt de stortvloed aan negatief nieuws ook niet mee. Oorlog, politieke polarisatie, noem maar op. Het negatieve nieuws draagt bij aan het sombere beeld. Het pessimisme wordt dan ook breed gedragen, zowel onder lage als hoge inkomens. En niet alleen bij ouderen, maar ook bij jongeren. Hier zijn de Amerikanen het dus wel over eens.

Maar ondanks al deze zorgen is het extreem lage vertrouwen toch opmerkelijk. Want de harde economische cijfers vertellen een ander verhaal. De Amerikaanse economie groeit gestaag en de arbeidsmarkt is nog altijd krap. Lonen stijgen en consumenten blijven uitgeven. De economische groei is misschien niet spectaculair, maar van een economie in een vrije val is zeker geen sprake. En niet onbelangrijk: de Amerikaanse aandelenmarkt staat op een recordniveau.

Het lage consumentenvertrouwen is dus niet meteen reden tot zorg. Maar de Amerikaanse consument is wel de motor van de Amerikaanse economie. De koopbereidheid voor duurzame consumptiegoederen staat al onder druk en de verwachte inflatie voor komend jaar loopt op. Een economie die redelijk robuust oogt, terwijl huishoudens zich zo beroerd voelen, blijft toch een ongemakkelijke combinatie.

Beleggers kijken graag door het huidige sentiment heen. Dat is vaak verstandig. Mogelijk verbetert het sentiment weer als de Iranoorlog tot een einde komt en de benzineprijs weer daalt. Herstel van vertrouwen kan snel gaan. Maar toch blijft de enorme kloof tussen gevoel en realiteit knagen. Het verschil tussen Main Street en Wall Street. Maar wat als de economische cijfers gaan tegenvallen? Dan zijn de antidepressiva waarschijnlijk niet aan te slepen…