Opvallend

Positivisme alom op aandelenmarkten

Aandelenmarkten in jubelstemming

Het bestand tussen de Verenigde Staten en Iran loopt tot en met dinsdag 21 april. Iran heeft voor het weekeinde beloofd dat de Straat van Hormuz open blijft voor commerciële scheepvaart, zolang het staakt-het-vuren standhoudt. In het weekend heeft Iran die belofte alweer ingetrokken en aangegeven dat de maritieme doorvaart weer dicht is. De financiële markten reageerden aanvankelijk positief: olie- en gasprijzen daalden respectievelijk met 10% en 7%. Aandelenmarkten hadden een groot deel van de eerdere onzekerheid al verwerkt. Het positieve sentiment zette, na de aankondiging van het bestand twee weken geleden, ook afgelopen week door. De S&P 500 noteert inmiddels boven het niveau van vóór het uitbreken van de oorlog en bereikte deze week zelfs een nieuw record. Ook Europese aandelen bewegen omhoog, al staat de Euro Stoxx 50 nog onder het niveau van voor de oorlog. Optimisme over de wapenstilstand tussen Israël en Libanon voedt de hoop op hervatting van gesprekken tussen de Verenigde Staten en Iran. Tegelijkertijd blijft de onzekerheid over het vervolg groot, waardoor de huidige positieve stemming met argusogen wordt bekeken door analisten en commentatoren.

S&P 500 naar een all time high

Bron: Bloomberg, Achmea IM

Producentenprijzen lopen op

Bron: Bloomberg, Achmea IM

Producenten voelen effect van oorlog

De producentenprijzen in de Verenigde Staten zijn op jaarbasis gestegen met 4%. Dit is lager dan vooraf verwacht, maar nog steeds een stevige toename. In februari bedroeg de stijging nog 3,4% op jaarbasis. Daarmee tekenen zich de eerste economische effecten van de oorlog in het Midden-Oosten af, met name via hogere energieprijzen. Producenten worden geconfronteerd met oplopende inputprijzen, wat de druk op marges vergroot en de kans op doorberekening richting afnemers verhoogt. Voor het inflatiebeeld is dit een relevant signaal. De mate waarin hogere producentenprijzen doorwerken in consumentenprijzen blijft daarbij een cruciale variabele. De Federal Reserve (Fed) zal deze ontwikkeling nauwlettend volgen bij het bepalen van het toekomstige pad van de beleidsrente.

Federal Reserve weer onder druk

De afgelopen week stond de rol van Fed‑voorzitter Powell opnieuw in de schijnwerpers. Deze week wordt zijn beoogde opvolger gehoord door de Amerikaanse Senaat, terwijl nog onduidelijk is of de benoeming vóór het einde van Powells termijn, medio mei, wordt afgerond. Powell heeft aangegeven aan te blijven totdat een opvolger is benoemd. Dat is in lijn met eerdere benoemings-procedures. Dat leidt tot frustratie bij de Amerikaanse president Trump, die inmiddels openlijk heeft gedreigd dit niet te accepteren. Trump zinspeelt op het ontslaan van Powell als deze zijn post niet verlaat op het einde van zijn termijn. De functie zou dan tijdelijk worden ingevuld door een Fed‑gouverneur die nauwer aansluit bij Trumps voorkeur voor lagere rentes. In hoeverre er juridische gronden zijn om Powell daadwerkelijk te ontslaan, is onduidelijk. Wel staat de onafhankelijkheid van de Fed hierdoor opnieuw nadrukkelijk ter discussie. Twijfels over die onafhankelijkheid kunnen de geloofwaardigheid van het monetaire beleid aantasten en het vertrouwen van financiële markten in de centrale bank ondermijnen.

Druk op Fed om rente te verlagen houdt aan